Το Σάββατο του Λαζάρου

Η Ανάσταση του Λαζάρου

Το Σάββατο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα, η εκκλησία μας γιορτάζει την Ανάσταση του Λαζάρου. Όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Λάζαρος αρρώστησε βαριά και οι αδερφές του, Μάρθα και Μαρία, κάλεσαν τον Ιησού να τον επισκεφτεί στην πόλη Βηθανία όπου ζούσαν,  αφού ήταν φίλοι. Δυστυχώς όμως ο Χριστός βρισκόταν πολύ μακριά και όταν έφτασε, ο Λάζαρος ήταν ήδη νεκρός τέσσερις ημέρες. Είχε ταφεί σε μια σπηλιά που έκλεινε με μια μεγάλη πέτρα, σύμφωνα με τα ταφικά έθιμα της εποχής. Η Μάρθα οδήγησε τον Ιησού στον τάφο, όπου Εκείνος ζήτησε να βγάλουν την πέτρα που τον σφράγιζε. Ακολούθως, προσευχήθηκε στον Πατέρα Του, Τον ευχαρίστησε κι έπειτα φώναξε: «Λάζαρε, δεύρο έξω», δηλαδή «Λάζαρε, βγες έξω». Τότε ο Λάζαρος, εμφανίστηκε στην είσοδο της σπηλιάς και περπάτησε προς τον Χριστό. 

Σάββατο του Λαζάρου:

Έθιμα:

           Τα κάλαντα: τραγουδιούνται από τα παιδιά σε  μεικτές ομάδες, όπου τα κορίτσια ονομάζονται «Λαζαρίνες» και τ’ αγόρια «Λάζαροι». Σε μερικές περιπτώσεις «Λάζαρος» είναι μόνο ένας, αναλόγως το έθιμο κάθε τόπου.

Από την προηγούμενη μέρα λοιπόν, τα παιδιά που θα ψάλλουν τα κάλαντα, πηγαίνουν στους αγρούς και κόβουν λουλούδια, κυρίως μαργαρίτες, που θα έχουν μέσα σ’  ένα καλαθάκι ή θα τα τυλίξουν και θα τα περάσουν στο λαιμό του αγοριού που θα υποδύεται τον Λάζαρο.

Τα κάλαντα:

Σήμερον έρχεται ο Χριστός
ο επουράνιος θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία
Μάρθα κλαίει και Μαρία.     

Λάζαρο τον αδελφό της
τον γλυκύ και καρδιακόν της.
Τον μοιρολογούν και λένε
τον μοιρολογούν και κλαίνε.
Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
και τον εμοιρολογούσαν.
Την ημέρα την Τετάρτη
κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.
Κι εβγήκεν  η Μαρία
έξω από τη Βηθανία
και εμπρός το γόνυ κλει
και τους πόδας  του φιλεί.
-Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου
δεν θα πέθαιν’ ο αδελφός μου.
Μα και πάλιν εγώ πιστεύω
και καλότατα ηξεύρω
ότι δύνασαι αν θελήσεις
και νεκρούς να αναστήσεις.

Τότε ο Χριστός δακρύζει
και τον Άδη φοβερίζει!
Δεύρο έξω Λάζαρέ μου
φίλε και αγαπητέ μου.
Παρευθύς επελυτρώθη
ανεστήθη κι εσηκώθη
Τότε τον Θεόν δοξάζουν
και τον Λάζαρο εξετάζουν.
Πες μας, Λάζαρε, τι είδες
εις τον Άδην απού πήγες;
«Είδα φόβους, είδα τρόμους,
είδα βάσανα και πόνους.
Δώστε μου νερό λιγάκι,
να ξεπλύνω το φαρμάκι,
της καρδιάς και των χειλέων
και μην μ’ ερωτάτε πλέον».
Του χρόνου πάλι να ‘ρθουμε,
με υγεία να σας βρούμε.

         

   Τα «λαζαράκια»: ανήμερα της γιορτής, πλάθουμε κουλουράκια  για την ψυχή του Λαζάρου. Τα «λαζαράκια», όπως ονομάζονται,  έχουν σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως ακριβώς απεικονίζεται στις Αγιογραφίες ο Λάζαρος. Τα μάτια αυτού του γλυκίσματος, είναι δυο γαρίφαλα.   

Πώς είναι σήμερα ο τάφος του Λαζάρου στη Βηθανία;

                 

                Ο Λάζαρος ζούσε στη Βηθανία ένα χωριό τρία χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ιερουσαλήμ,  στους πρόποδες του Όρους των Ελαιών. Ο τάφος του Λαζάρου, το σπίτι όπου ζούσε με τις αδερφές του, Μάρθα και Μαρία, αλλά και το μέρος στο οποίο ο Χριστός τις συνάντησε, είναι στις μέρες μας επισκέψιμα. Ο τάφος αποτελείται από μια υπόγεια κρύπτη, στην οποία οδηγούν τον επισκέπτη 27 σκαλοπάτια, σκαλισμένα στον φυσικό βράχο. Το σημείο όπου τοποθετήθηκε το σώμα του Λαζάρου βρίσκεται στο βάθος του μνημείου κι έχει τη μορφή ταφικού δωματίου.  Η Αγία Ελένη, τον 4^ο αιώνα, ίδρυσε πάνω από τον τάφο τρίκλιτη βασιλική με αίθριο. Ολόκληρο το οικοδόμημα ήταν στρωμένο με πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα.  

Πασχαλινές Δημιουργίες!

Λαμπάδες

   Τα παιδιά της Στ΄ τάξης έκαναν αρκετές κατασκευές για τη γιορτή του Πάσχα. Οι λαμπάδες όμως που έφτιαξαν ήταν ξεχωριστές, επειδή χρησιμοποίησαν τη φαντασία και το μεράκι  τους, δουλεύοντας ταυτόχρονα στο πλαίσιο της ομάδας που ανήκαν, αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους. 

Μικροί Ζαχαροπλάστες

Ένα νόστιμο γλυκάκι!

                Τα "εκτάκια" έγιναν μικροί ζαχαροπλάστες και το αποτέλεσμα ήταν γευστικότατο! 

         Οι μαθητές στην τάξη, δουλεύουν σε μικρές ομάδες εργασίας. Έτσι αλληλεπιδρούν, επικοινωνούν, ανταλλάζουν απόψεις, συνεργάζονται και μαθαίνουν να συμβιβάζονται. Η κάθε ομάδα λοιπόν, έφτιαξε έναν κορμό σοκολάτας. Τα παιδιά έβαλαν το μεράκι, την αγάπη και το κέφι τους και παρασκεύασαν νόστιμα γλυκάκια. 

      Αρχικά, η κάθε ομάδα πήρε τα δικά της υλικά. Τα μέλη της, μοιράστηκαν τις αρμοδιότητες, σχετικά με την τοποθέτηση του κάθε υλικού στο μείγμα και όσον αφορά στο ανακάτεμα. 

Έπειτα, εργάστηκαν με χαρά, ζήλο και διάθεση για δημιουργία!

                                  Τέλος, ήρθε η στιγμή να απολαύσουν τη δημιουργία τους. 

Επίσκεψη στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου στα Μάσαρη

Ιερές Εικόνες

Ξεκινώντας για την εκπαιδευτική επίσκεψη στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου στα Μάσαρη

           Οι μαθητές της Στ΄ τάξης, είχαν την ευκαιρία, να δουν τις Ιερές Εικόνες που φυλάσσονται στο χώρο της εκκλησίας των Μασάρων. Ο πάτερ Χρυσόστομος, υποδέχτηκε τα παιδιά στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου στα Μάσαρη και τους έδειξε τις 17 εικόνες που βρίσκονται εκεί. Είναι όλες χειροποίητες,  αναγεννησιακού, βυζαντινού ή μοναστηριακού ρυθμού. Εξήγησε στους μαθητές τις τεχνοτροπίες αυτές και τις διαφορές τους, τους συμβολισμούς των εικόνων, τη θέση τους μέσα στον ναό, την αξία τους για την πολιτιστική μας κληρονομιά. Αναφέρθηκε και περιέγραψε τα μοτίβα και τις απεικονίσεις της λαϊκής τέχνης.
       Επιπλέον, ο πάτερ απήντησε με λεπτομέρεια και σαφήνεια σε όλες τις ερωτήσεις των παιδιών σχετικά με τις εικόνες, τη θρησκεία, την πίστη και την εκκλησία. 

     Οι μαθητές έδειξαν τρομερό ενδιαφέρον και ενθουσιασμό, καθώς εντυπωσιάστηκαν από τα έργα τέχνης που είδαν.

Ομάδες εργασίας

Ομαδικότητα

         Οι μαθητές της Στ΄ τάξης χωρίστηκαν σε ομάδες των τεσσάρων ατόμων. Οργανώθηκαν σκόπιμα σε ομάδες εργασίας, με σκοπό να υλοποιήσουν συγκεκριμένους διδακτικούς και παιδαγωγικούς στόχους. Έτσι, 

• τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται κι επιπλέον έχουν ενεργό ρόλο κατά τη διάρκεια του μαθήματος. 
•  Συνειδητοποιούν τη σημασία της ατομικής προσπάθειας, αφού αν απουσίαζε κάποιο μέλος της ομάδας, ενδεχομένως να μην είχε υλοποιηθεί ο στόχος,
• ενώ ταυτόχρονα, ενστερνίζονται τη σημασία της προσωπικής συμβολής στο κοινό συμφέρον.
• Αναπτύσσουν επικοινωνιακές δεξιότητες, συζητώντας, εξηγώντας στους συμμαθητές τους τις απόψεις τους κι επιχειρηματολογώντας. 
• Δημιουργείται ένα φιλικό κλίμα στην τάξη.
• Τονώνεται η αυτοπεποίθηση όλων των μαθητών.
• Αυξάνεται η εμπιστοσύνη μεταξύ των παιδιών.
• Αναπτύσσεται η κριτική σκέψη.
• Ενισχύεται η αυτονομία και η αυτοεκτίμηση.
• Προωθείται η φιλία και η αποδοχή, αφού η ομάδα μπορεί ν' απαρτίζεται από παιδιά του αντίθετου φύλου, παιδιά από άλλες χώρες ή με διαφορετικό θρήσκευμα. Έτσι, ενισχύονται οι κοινωνικές δεξιότητες. 
• Η διδασκαλία σε ομάδες εργασίας συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση όλων των μαθητών και στην καλλιέργεια της συνέπειας και της υπευθυνότητας, έναντι στις υποχρεώσεις που ανατίθενται. 

     

2 Απριλίου...Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966.

Ποιος ήταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν;

Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Όντενσε της Δανίας. Ο πατέρας του δούλευε ως τσαγκάρης, αλλά πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του, τον Χανς, ορφανό.

Το αγοράκι όμως αυτό ήταν ένα παιδί με πλούσια κι αστείρευτη φαντασία. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά δεν του άρεσε το ράψιμο και δεν κατάφερε να συνεχίσει αυτή τη δουλειά. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, αφού είχε την ικανότητα να αποστηθίζει ολόκληρες σκηνές από τα έργα που παρακολουθούσε.

Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν έφθασε στην Κοπεγχάγη κυνηγώντας την τύχη του, ήθελε να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν και τον απέρριψαν εξαιτίας της εμφάνισής του.

Ευτυχώς είχε ωραία φωνή κι άρχισε να σπουδάζει μουσική. Δυστυχώς όμως αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του.

Έτσι, ανακάλυψε ακόμη ένα ταλέντο που διέθετε, το ταλέντο της ποίησης. Το 1827 δημοσίευσε τα πρώτα ποιήματά του κι έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα. Έφυγε από τη ζωή στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη. 

    

    Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του είναι:

·        Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα  

·        Το ασχημόπαπο

·        Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

·        Ο μολυβένιος στρατιώτης

·        Η μικρή γοργόνα

·        Η Βασίλισσα του χιονιού

·        Η Τοσοδούλα

Καλό μήνα!

Γιατί λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά; 

   

        Την πρώτη μέρα του Απρίλη συνηθίζεται να λέμε ψέματα και να κάνουμε φάρσες μεταξύ μας. Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η συνήθεια; Υπάρχουν δύο εκδοχές. 

        Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, η διαδικασία αυτή ξεκίνησε από τους Κέλτες, λαό της βορειοδυτικής Ευρώπης, που κατά κύριο λόγο ασχολείτο με το ψάρεμα. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την πρώτη μέρα του Απρίλη. Παρόλο που οι Κέλτες ήταν δεινοί ψαράδες, αυτή την εποχή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται με δυσκολία. Έτσι, για να καυχηθούν για τις ικανότητές τους, συνήθιζαν να λένε μεταξύ τους ψέματα για την ποσότητα των ψαριών που έπιαναν. Αυτή η συνήθειά τους με το πέρασμα του χρόνου διαδόθηκε και στους άλλους λαούς. 

       Η δεύτερη εκδοχή αναφέρεται στη Γαλλία του 16ου αιώνα. Οι Γάλλοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά τους, κάθε πρώτη μέρα του Απρίλη, μέχρι το 1564, που ο βασιλιάς Κάρολος άλλαξε αυτό το έθιμο κι από τότε θεωρείται η 1η Ιανουαρίου ως Πρωτοχρονιά. Αρχικά βέβαια, οι πολίτες δεν το δέχτηκαν, αφού είχαν πολλά έθιμα που σχετίζονταν με την παλιά τους γιορτή. Έτσι, συνέχισαν να γιορτάζουν τη δική τους, ξεχωριστή πρώτη μέρα του χρόνου κάθε Πρωταπριλιά. Οι υπόλοιποι Γάλλοι όμως, τους κορόιδευαν και τους έστελναν κάρτες και δώρα για να τους χλευάσουν, θεωρώντας τους γραφικούς. Αυτό το πείραγμα και οι αστεϊσμοί έγιναν με τον καιρό ένα είδος παράδοσης, που όριζε ότι κάθε πρώτη μέρα του Απρίλη θα πρέπει να λέμε ψέματα. 

      Αυτή η συνήθεια ήρθε και στην Ελλάδα, όπου κάθε Πρωταπριλιά κάνουμε φάρσες και λέμε ψέματα. 

  

Καλό μήνα!